4 Şubat 2012 Cumartesi

DEHA SÜPRİZLE GELİR....


Aslında 24-25 kasım beklenirken 13 kasım sabahıııı deha dayanamadı ve geldi..

nasıl oldu....
12 kasım gayet normal başlamıştı oysa ki, sabah kalktım kahvaltı yaptım, sonra arkadaşım Feyza'yla haberleştim uzun zamandır görüşmüyorduk ve dışarda buluştuk bişeyler içtik... Eve geldiğimde kocam beni bekliyordu.. Yemeğimizi yedik ve sanki çoook yürümüş çok koşmuş gibi yoruluyor ya insan biraz dinlenme ihtiyacı duydum ve tv karşısında keyif yaptım ki bu 1 saat anca sürdü ve ben bir hışımlaaaa koşaa koşaaa tuvalete gidinceye kadar... Çünkü ben çişimi kaçırmıştım... Tabi akabinde temizlenme, yeni kıyafetler falan..... Bunu konuştuk o an Deniz'le (Kocam) ama bir anlam veremedik ve şaşırdık.. 1 saat sonra tekrar... Yine aynı şeyler. Bu sefer üşüttüğümü  düşündüm bir  daha olursa diye ped koydum. Ki hiç düşünemiyorum su gelme durumunu.. Annem ve ablamla konuştum ablam böyle birşey ben yaşamadım değince annem "suyun geliyor olabilir dikkat et." dedi. Ben yine yok anne "üşüttüm heralde dışarı çıkmıştım." dedim... Sonra  Doktorumun yanında çalışan kuzen Ayşe ablayıda aradım böyle böyle bir fikrin var mı diye " sıvıda sızıntı olabilir nitrazin testi yapalım PH kağıdı getiriyorum hemen." dedi.  Yarım saat sonra testi yaptık, bu pembe bir kağıt ve laciverte mora dönmesi gerekiyormuş. Ve hafif bir mavilik oldu ama yine ben ihtimal vermemeye devam ediyorum...
Sonra saat 21'de evde elma, muz kalmamış diye markete çıktık... Sonrasında arkadaşların evine gittik hadi çay içelim diye ve ara ara hala su sızdığını düşünürsek çoook şey yapmış olduğumu bile düşünüyorum.... Gece eve geldiğimizde saat 00:30 ve artık günün yorgunluğu iyice çökse de ben hala uyumuyorum. O kadar geziyorum ama artık bir ihtimal diye huzursuzlukta var artık içimde testten bir tane daha yaptım o saat ve birazcık daha koyusu... Saat 3:50 oldu ve benden öncekilerden biraz daha fazla bir su geldi ve kağıt artık mosmordu :S Deniz uyumuştu o saatte onu apar topar kaldırdım bu mosmor bişey yapmalı mıyız diyordum... Sonra bütün siteleri okuduk herşey benimki gibi gelişiyor... Artık korku başladı ama hastaneye hemen gitmemiz gerektiğini  düşünmedik.... Yattık...
Saat 4:10 ve ***PAAAAAAAT*** diye içimden bir ses geldi....
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAaa
İŞTE O AN, DOĞURUYORUMMMMMMMMMMMMMMMMMM.... (demedim yine)
DENİZ KALK!
DENİZ KALK!
BİŞEY OLDU!
SU GELDİ!
Yatak sırılsıklam…
Koşa koşa banyoya gittim suyun durmasını bekledim....  Evde daha önceden hastane çantama koymak için aldığım hasta bezlerinden sardım ve en rahat pantolonumu giydim... Buna rağman ne yaptık biliyor musunuz?
Holde gülmeye başladık.... Hahah su geldi hahaha su geldi.... Bak böyle geliyormuş gördün mü dedik birde :) İlk işim Ablamı aramak oldu "Abla napalım :)))))))) hala ne n'apalım? cevappp; ne demek n'apalım hemen hastaneye çabuk dedi. Biz olayın ciddi olduğunu anladık ve iki anneyi de alarak hastaneye gitti.... 
(Kendimi hamilelikte o kadar çok sakinleştirmişim ki sanırım biraz abartmışım... Normal doğum istediğim için... Herkes doğuruyor bende doğurabilirim. Annem nasıl doğurdu..  Onca insanlar... KOrkmama hiç gerek yok derken.....)
Nöbetçi ebeler 1 cm açıldığını yalnız dr denizlide olduğunu söyledi düşünebiliyor musunuz......?
Dr aradık o saatte gelebilecek durumda olmadığını hemen Fethiye'ye gitmemiz gerektiğini söyledi... Zaman kaybetmeden çıktık yola....
10 dk sonra 4 dk'da bir sancı gelmeye başladı yavaş yavaş..... Bu 15 dk sürdü...
Sonraa 3 dk'da bir oldu...
Sonra  2 dk'da.....
Deniz arabayı sarstıkça dişlerimi sıkıp ona küfür etmek istedim ama sadece bağırdım
DÜZGÜN KULLAN ŞU ARABAYI DİYE!
VE BEKLENEN FİLMLERDE GÖRÜLEN OOO ANLAR ARA 10 SANİYEYE DÜŞTÜ..... AAAAAAAA AAAAAAAAA AAAAAAAAAAAAA AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
OFFFFFFFFFFFFFFFFFF OFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF OFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF
ÖMRÜMÜN EN UZUN FETHİYE YOLUUUUUUU ZORDA OLSA BİTTİ
Hastaneye geldiğimizde saat 5:15 gibiydi ve 4 cm açılmıştı....
Arada biraz rahat nefes aldığım o 10sn artık yoktuuuuu ve 1.5 saat hiçççç susmaksızın bağırdımmmm......... Bebeğimin poposu ve ayaklarına dokunduğumda çoook rahat hissediyordum ki onun duruşu nefes almamı zorluyordu...  
Saat 7'e 10 vardı ve dayanamayacağım o sancının bitmesini istediğim için Canım Kocama, Annemlere resmen yalvardım N'OLURR DR ÇAĞIRIN VE SEZERYAN OLSUN DAYANAMAYACAĞIIMMMMMMMM DEDİM.... Denizi yüzünü hatırlıyorum Annemleri çok tatlılardı :)
İlk anestezi uzmanı beni görmek için geldi odama o anı hatırladıkça gülümsüyorum....
Dr siz misiniz lütfennn hadi gidelim dayanamıyorum hadi...
Adamcağız ben anestezi uzmanıyım 5 dk daha dayan herkes topladı hemen götürecekler biraz daha bekle dedikçe adama lütfen lütfen lütfenn demeyi sürdürdüm ki normalde hiççç ısrarcı değilimdir....
Ameliyathane tekrar adamı görünce artık tanıyorum ooo anesteziciii kolumu uyuşturucu kullanıcısı gibi uzuttımm ve lütfennn beni hemen bayıltın dedimmm:))))) tamam tamam 10 sn daha bekle bekle bekle ve o huzur dolu uyuyuşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşş......
Tanrımmmmm o nasıl birrrrr sancııııııııııı kesinlikle anlatamammmmmmmmmmmmm  yaşamak lazım ki keşke çıkış anını da yaşamayı başarabilseydim...
Suyumun neredeyse tamamı geldiği için beklememin sakıncalı olacağını sonradan öğrensem de yinede keşke başarabilseydim diyorum..... Sonra ne kadar narkozun sersemliği olsa da oğlum saat 13,11,2011 Pazar günü 7:35'te dünyaya merhaba demesinden 20 dk sonra  yanına geldim, güçsüzzzzzzzzz yorgunnnnn ama artık anne :)))) bir sürü  tepkisiz baksamda, ilk ona kurulan cümlem **KİME BENZİYOR?** ÇOOOK ÇOOOK ÇOKKKKKK MUAZZAM BİR DURYGU....
HAYATIIMINNN DENİZ'İ İKİ OLDU....
HER BİRİ BAŞKA MAVİ,
BİR BAŞKA DERİN.....
OĞLUM DENİZ DEHA GÜVEN’E


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder